Yazar İlhan KURT

13 Kasım 2011, 00:27

Bu biyografi 1930 kez okundu

İlhan KURT, Eğitimci-Şair, Yazar

ilhankurt10@hotmail.com

ÖZGEÇMİŞ

Erzincan’ın Refahiye İlçesi’ne bağlı Topağaç Köyü’nde 1973 yılının 1 Ağustos’unda ailesinin ilk çocuğu olarak dünyaya geldi. İlköğretim çağına kadar köyünde yaşadı. Köy yaşantısı hayatında çok derin izler bıraktı. Bu izler yazdığı eserlere büyük ölçüde yansıdı. İlköğretim çağına gelince İstanbul’a gitti. İlköğrenimini Namık Kemal İlköğretim okulunda, liseyi Maçka Akif Tuncel Teknik Lisesi’nde tamamladı. Lisans Öğrenimini Marmara Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Elektrik Öğretmenliğinde 1996 yılında tamamladı. Aynı yıl Rize’nin Fındıklı İlçesi’nde bulunan Endüstri Meslek Lisesi’ne elektrik öğretmeni olarak atandı. 1999 yılında Muş Merkez Meslek Lisesi’nde asker öğretmen olarak görev yaptı. 2005 yılında müdür yardımcılığı sınavını kazanarak Ardeşen Mesleki ve Teknik Eğitim Merkezine atandı. 2010 yılına kadar müdür yardımcılığı görevini sürdürdü. Milli Eğitim Bakanlığınca açılan sınavı kazanarak 2010 yılı Şubat ayında Pazar Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi’ne müdür olarak atandı. Halen bu görevi sürdürmektedir.

Evli ve iki çocuk babası olan İlhan KURT, Edebiyatın şiir, hikâye ve roman dallarında çalışmalar yapmaktadır. Hikâye ve şiir dalında çeşitli kitaplarda yayınlanan ve il düzeyinde birincilikler alan eserleri mevcuttur. “Kervan” isimli hikâyesi bir sendikanın açtığı yarışmada il biricisi olarak, diğer il birincileriyle beraber bir antolojide yayınlandı. Muhsin Yazıcıoğlu’nun şehadetinin ardından yazdığı “Sen Buydun, Ben Yandım” isimli şiiri Sivas Postası Gazetesince hazırlanan antolojide yayınlandı. Bir şiir Kapadokya Derneği’nce çıkarılan bir antolojide yer aldı. “Üç Gözde Cumhuriyet” adlı şiiri Muş Valiliği’nce düzenlenen şiir yarışmasında il birincisi oldu. Roman dalında ise yayınlanma aşamasında “MiM MiM” adlı eseri bulunmaktadır.
Kurt’un şiirlerinden seçmeler:

ANADOLU DESTANI
(Şiir üç bölümden oluşmaktadır)

I. YOLA ÇIKIŞ…

Tanrı Dağı’ndan aşıp; Hira’da bulduk yolu.
Tohumlandık Kur ‘andan; göğsümüz iman dolu.

Durmak nedir bilmeden, aradık seni han han.
Sendin aradığımız, eşsiz şefkâtli sultan.

Görünce Anadolu’m, sevdalandık biz sana.
Toprağına yazdırdık, aşkımızı sabana.

O tertemiz sinenden dudağımız süt emdi.
Naramız hep hürriyet, sükût bize gemdi.

Haykırdık da Tevhit’i nasiplendi tüm dünya.
Silindi namussuzluk, zümrüt çağ gördü hayâ.

Türk’ün o eşsiz gücü aşkınla yoğrulunca;
Hakk’a eğilen başlar, kullara doğrulunca;

Bir gün Mevlana olduk, Hak Hak diye inledik,
Bir gün Yunus olup halk halk diye söyledik.

Bazen Edebali’ydik, gönüllere taht kuran.
Bazen Osman olduk biz, oba oba yurt kuran.

Gün oldu Orhan Gazi, Bursa şehri önünde.
Gün oldu Sultan Murat, Sırp’a zafer gününde.

Kâh Fatih Mehmet idik, surlarında Bizans’ın.
Kâh Ulubatlı gibi, görenler sancak sansın.

Biz dostların hamisi, düşmanın kâbusuyduk;
Yüreklerin sevgisi, beyinlerin usuyduk.

II. KIYAS

Anamızdın sen bizim, eşsiz şefkâtin vardı.
Gönüller ferahlatan, güzel sohbetin vardı.

Bizden sana Anadolu’m, şimdi isyan kaldı;
Nankörlüğü dorukta, pis bir nisyan kaldı.

Kişneyince gem bilmez küheylanların vardı.
Haykırınca arz sarsan Süleyman’ların vardı.

Elimizde bir acayip, yük almayan tay kaldı.
Korku altın çağında, susmak bize pay kaldı.

Hayalleri süsleyen güzel endamın vardı.
Dilden dile dolaşan varılmaz namın vardı.

Ne hayal, ne de gerçek; bir anlamsız zan kaldı.
Boşaldı ruh içinden, kupkuru urban kaldı.

Üzerinde kıratlar, çelik pusatlar vardı.
Çağlara ışık tutan, soyu Kürşat’lar vardı.

Şimdi köhne bir yürek, göğsünde viran kaldı.
Ne ay kaldı, ne güneş, bir atımlık tan kaldı.

Cihadı düğün bilen, akıncıların vardı.
Haramı ölüm gören, ne hacıların vardı.

Kayboldu bu eşsiz ruh, yalnız hafakan kaldı.
Ne bizde sağlam iman, ne sende Furkan kaldı.

Haşr’e delil baharın, bembeyaz kışın vardı.
Yaz güneşi kalbin, olgun bir başın vardı.

Döküldün başak başak, son mevsim hazan kaldı.
Yiğide nişan taşlı, ıssız kabristan kaldı.

III. VE DESTAN…

Bundan böyle hüzün yok, tasa yoktur ırkıma!
Uyuyan dev uyandı, müjde olsun halkıma.

Dost ve düşman dinlesin, dinlesinler bu sesi;
Hayat verirken ona, İslam’ın her busesi.

Bir ayak Selimiye, bir ayak Yakutiye.
Ezberinde dualar, Eyyûb el-Ensari’ye.

Bir elinde Mesnevi, öbüründeyse Kur’an !
Dilinde kalp titreten, mübarek çağrı Ezan!

Kalbi, Sultanahmet’te yaratanı arıyor.
Beyninde Ayasofya, sanki zincir kırıyor.

Rahatla Bosna-Hersek, korkma sen ey Filistin.
Diz çöksün büyük şeytan; Asya, Afrika eğilsin.

Ürksün Avrupa, Rusya, titresin bir milyar Çin.
Ve sevinsin Türkistan, yüzü gülsün Keşmir’in.

Çöksün, ayağa kalktı zannedenler kendini.
Geliyor seller gibi, yıkarak o bendini.

Damarlarında coşan, Alparslan asil kanı.
Akın akın başlıyor, Anadolu Destanı.

Sükût dağda ve taşta; yer ve gök kesildi lâl.
Kımıldayamaz oldu, ne bir yaprak ne bir dal.

Bir sevinç, bir heyecan, tüm yüreklerde atan.
Âlemde tek kıpırtı, tek sestir bu destan.

YAZARIN DİĞER ESERLERİNİ BU LİNKE TIKLAYARAK TAKİP EDEBİLİRSİNİZ

YORUM YAZ

Yorumlar
Toplam 2 yorum mevcut

RAFET ER_MANİSA 6 ay önce yorumlandı

öncelikle saygi ve sevgilerimi iletirim ilhan hocama bu günlere gelmemde üzerimde emeği var hocamin.karakter düşünce ve felsefi olarak çok mükemmelsiniz hocam zaten tabloda başariyi gösteriyor saygilar sevgiler ellerinizden öperim hocam.

@Cevapla Yorumun Devamı
osman yuksel 7 ay önce yorumlandı

sayın mudurum.çok guzel bır yonunuda ogrenmış bulunuyorum.senı taktır edıyorum.senınle çalişmaktan buyuk bır onur duyorum.bır egıtımcının başka bır sanatla ugraşmazı guzel.okul muduru olarak bu başarının sırrı burdayımış.saygılarımla.

@Cevapla Yorumun Devamı